زياد خوردن انار ترش باعث فساد غذا و خشونت معده شده ، مگر حرارت و ناراحتى و گرمى در مزاج زياد غلبه يافته باشد و در هر صورت رافع ضرر انار ترش خوردن انار شيرين و زنجبيل پرورده مىباشد . انار ميخوش ( ترش و شيرين ) در سردى و ترى معتدل و انار ترش سرد و خشك و قابض و انار شيرين‌تر مايل بگرمى كه خورنده بايد مزاج خود را با آنها بمطابقت بياورد ، به اين معنى كه صاحب مزاج بسيار حار انار ترش و صاحب مزاج معتدل ميخوش و سردمزاج انار شيرين ميل كند . چون سر انار شيرين را سوراخ كرده ، آن را از روغن بادام شيرين پر كرده درش را نهاده كنار آتش ملايم بگذارند و بدفعات آن را حركت بدهند تا روغن جذب انار بشود و چندان روغن ريخته باينصورت عمل كنند تا ديگر جذب روغن نتواند كرد ، آنگاه مكيدن اين روغن به مقدار جرعه‌اى درد و خشكى و سرفه و آزار حلق و شش و سينه را علاج مىكند و از مجربات مىباشد . خوردن آب انار شيرين با شكر و نشاسته و صمغ عربى و روغن بادام كه نيمگرم كرده باشند نيز داراى اثر مذكور يعنى معالج سينه و سرفه و آزار آن مىباشد . خوردن انار ترش بول بسته را كه از حرارت باشد باز و حرارت جگر و معده و غليان ( فشار ) خون را فرو مينشاند و منع ريختن مواد فاسد بمعده مىكند . خوردن انار ترش و آب آن رفع مستى و زحمت دود سيگار و چپق و قليان و مثل آن مينمايد . آب انار ترش و شيرين ( انارين ) كه با پيه او فشرده يا در پيه ( سفيدهاى داخل انار ) كوبيده باشند و صاف كنند از 250 تا 500 گرم آن با شكر در حدى كه مايل بشرينى گردد مسهل صفرا و مقوى معده و جهت تبهاى صفراوى و يرقان ( زردى ) و جرب و حكه ( خارش تن و مقعد و رحم ) نافع و داراى اثر قوى مىباشد .